دمی با مادرمدافع حرم

مادر فدای خنده و چشم سیاه تو

مانده است چشم خاطره هایم به راه تو

کنج اتاق کوچک خانه، به جای من

قابی گرفته در بغلش روی ماه تو

اردی،بهشت نیست نباشی کنار من

اردی،جهنم است بدون نگاه تو

یادش بخیر وقت خداحافظی مان

می داد بوی یاس، لباس سپاه تو

#

در پای مادرانه ترین انتخاب خود

"بی بی" سپردمش به خودت، در پناه تو

ای دختر علی، پسرم، پاره ی تنم

نذر دفاع از حرم و بارگاه تو

عشق است زینبانه شوم "مادر شهید"

ناقابل است هدیه ی من پیشگاه تو

جان جهان فدایی "عون" و "محمدت"

دارد چقدر "ام وهب" خیمه گاه تو...

محمد جواد مهدوی