دمی با او

خطی سیاه بر تن افکار می کشم

من مذهبی ترین پسر خانواده ام

این روزها به یاد تو سیگار می کشم

دستم پر از کبودی و زخم است بعد تو

از بس که دست بر در و دیوار می کشم

از روزگار بعد تو بسیار می خورم

از روزگار بعد تو بسیار می کشم

از روز بعد رفتنت امید زندگی 

جای نفس حروف صدادار می کشم

میرزا محمدحسین حدائق