گاهی واژه هایی رو بارها شنیده ویا گفته ایم اما هرگز طعمش وعمق کلمه را لمس
نکرده ایم.بارها توی اشعار (شرحه ) راخوانده ام اماهرگزفکرنمیکردم روزی خودم
بادست خودم هم بنویسم وهم به آن برسم.خیلی تلخ وسخته .خودت بتونی اراده
کنی و با خنجر محبت بی پایان به نفع کس ویا کسانی شرحه شرحه بشوی.
پ.ن:شرحه تکه تکه بریدن گوشت راگویند
برچسب:
نویسنده: هلیا اسدیان