تــو کیستی که مــن اینگونه بی تــو بی تابم
شــب از هجــوم خیـــالت، نمـــی برد خـــوابم
تـــو کیستی که مـــن از هر مــوج تبسم تـــو
بـــه ســـان قـــایق ســرگشته، روی گردابــم
چـــــه آرزوی محالیســت زیـــــستن بـــا تــــو
مـــرا همیـــن بگذارند: یـــک سخـــن بـــا تــو ...
فریدون مشیری