
نیش و نوش های دل دلنوشت روزانه منم تمام افق را به رنج گردیده،منم كه هر كه مرا دیده، در گذر دیدهمنم كه نانی اگر داشتم، از آجر بودو سفرهام ـ كه نبود ـ از گرسنگی پر بودبه هرچه آینه، تصویری از شكست من استبه سنگسنگ بناها، نشان دست من استاگر به لطف و اگر قهر، میشناسندمتمام مردم این شهر، میشناسندممن ایستادم، اگر پشت آسمان خم شدنماز خواندم، اگر دهر ابنملجم شد (محمدکاظم کاظمی) پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ | 14:40 | حوریه | ...
ادامه مطلب