نیش و نوش های دل

نیش و نوش های دل دلنوشت روزانه منم تمام افق را به رنج گردیده،منم كه هر كه مرا دیده، در گذر دیدهمنم كه نانی اگر داشتم، از آجر بودو سفرهام ـ كه نبود ـ از گرسنگی پر بودبه هرچه آینه، تصویری از شكست من استبه سنگسنگ بناها، نشان دست من استاگر به لطف و اگر قهر، میشناسندمتمام مردم این شهر، میشناسندممن ایستادم، اگر پشت آسمان خم شدنماز خواندم، اگر دهر ابنملجم شد (محمدکاظم کاظمی) پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ | 14:40 | حوریه | ...

یادم باشدعاشق ِ کسی شوم کهشعر را بلد باشد ! کسی که بفهمدوقتی ستاره را به چشم هایش،زمین را به آغوششبهار را به بودنش تشبیه می کنم،یعنی... ؛دیوانه !دوستت دارم. . . ...